Globalizacja gospodarki otworzyła nowe drogi dla handlu odpadami. Początkowo skupiano się na odpadach niebezpiecznych. Jednak wraz z rozwojem i użytkowaniem coraz większej ilości produktów rosła potrzeba recyklingu tych materiałów. Spowodowało to powstanie zupełnie nowych strumieni odpadów.

Strumienie te były przedmiotem obrotu w celu odzyskania cennych materiałów. Jednak proces recyklingu stał się kosztowny. W wielu przypadkach konsumenci nie mogli być pewni jakości i bezpieczeństwa recyklingu.

Wiele organów międzynarodowych podjęło działania w celu rozwiązania problemu gospodarki odpadami. Na Konferencji Sztokholmskiej w sprawie Środowiska Człowieka w 1972 roku, problem został przedstawiony jako globalny, wymagający współpracy wszystkich krajów.

W połowie lat 90. odpady stały się kluczowym zagadnieniem w programie międzynarodowym. Podjęto szereg inicjatyw dotyczących odpadów elektronicznych. Niektóre z nich zakończyły się sukcesem, podczas gdy inne miały bardziej niejednoznaczne rezultaty.

Konwencja Bazylejska, w 1995 roku, przyjęła szereg zasad prawnych i wytycznych mających na celu promowanie właściwej gospodarki odpadami. Konwencja została oparta na procedurze PIC. Jest to czterostopniowa procedura, która skupia się na analizie zagrożeń, klasyfikacji odpadów, przetwarzaniu i usuwaniu.

Do najczęstszych substancji toksycznych występujących w odpadach należą polichlorowane bifenyle i dioksyny. Kilka sprawozdań wskazuje, że w Indiach i Afryce powszechne są prymitywne praktyki gospodarowania odpadami.

Ponadto, odpady mogą być nielegalnie eksportowane. Na przykład we wrześniu 1986 roku z Filadelfii w Pensylwanii wypłynął statek zguby z prawie 15 000 ton toksycznego popiołu, błędnie oznaczonego jako nawóz.